In my heart

จะอีกกี่ครั้งที่ฉันต้องทนกับการเดินหนี
จะอีกกี่ครั้งที่ฉันไม่มีผู้ใดเข้าใจ
จะอีกกี่ครั้งที่ฉันต้องทนเก็บเอาไว้
เมื่อหัวใจที่ไม่มีใครเหมือน

จะอีกกี่ครั้งที่ฉันต้องทนอยู่กับความเหงา
จะอีกกี่ครั้งที่ฉันต้องขังตัวเราไว้ข้างใน
อยู่กับความรักที่เรายังเก็บเอาไว้
เมื่อหัวใจที่ไม่มีใครรู้

ทุกทุกอย่างยังหมุนเวียนไปอยู่อย่างนั้น
ในทุกวันมันทรมานกับฝันที่มันไม่จริง ตลอดมา

รักที่ไม่มีใครสักคนต้องการ
ความรักของฉันอยู่ที่ไหน
ก็ฉันค้นหาท่ามกลางความวุ่นวาย
อยู่ไหน อยู่ไหน ความรัก

จะอีกครั้งที่ฉันต้องเจอในวันนี้
จะอีกกี่ครั้งแค่เพราะว่าฉันไม่เข้าใจผู้ใด
เมื่อไหร่จะถึงเวลาที่ฟ้าสดใส
ทุกหัวใจเข้าใจในตัวฉัน

โลกสีเทายังหมุนเวียนไปอยู่อย่างนั้น
ทุกๆวันช่างทรมานกับฝันที่มันไม่จริงตลอดมา

วันคืนไม่เคยเปลี่ยน
ใจฉันยังหม่นหมอง ..~~*’”

 บางที . . . หัวใจก็ยอมเจ็บ
เพียงแลกกับ ความสุขเล็กๆ . . . มาเก็บไว้ บางที . . . เหนื่อยจนลุกขึ้นไม่ไหว
แต่ก็ยังพอใจ . . . กับสิ่งที่เป็น บางที . . . แม้จะลำบากยากเข็ญ
แต่ก็ยอมเป็น . . . เบี้ยล่างหัวใจเธออาการแบบนี้ใครไม่เป็น . . . ไม่รู้สึกจริงไหม มันมีเหตุผลหลายอย่าง
ที่เราจำเป็นต้องหักห้ามใจไม่ให้รักใครสักคน
เหตุผลของคนเราย่อมไม่เหมือนกัน
บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะรู้ตัวว่ามันคงเป็นไปไม่ได้บางคนอาจต้องห้ามใจ
เพราะกลัวใจตัวเองจะถลำลึกและเจ็บปวดมากไปกว่านี้
บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะมีคนที่รักคนที่เรารักมาก่อน
และคนคนนั้นก็คือคนที่เรารู้จัก
และเราก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึกของคนคนนั้น
บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะเขาอาจไม่ได้คิดและรู้สึกเหมือนกับเราทุกข์ทรมานแค่ไหนที่เรารักเขา
แต่ต้องพยายามฝืนใจถอยห่างออกมา
เราต้องเงียบ ต้องเฉยชา ต้องเลี่ยง ต้องหลบหน้า
ต้องทำหน้าตาบึ้งตึงใส่
เพื่อจะย้ำเตือนให้ตัวเองไม่ต้องรู้สึกอะไรใดๆ กับเขา
มันเจ็บแทบบ้าที่ต้องทำร้ายตัวเองด้วยวิธีการนี้
แม้จะดูเป็นวิธีการโง่ๆ
แต่หากจำเป็นต้องทำเพื่อปกป้องตัวเอง
เพื่อไม่ให้ใจของตัวเองต้องบาดเจ็บ การถอยห่างจะช่วยสอนให้เราได้เรียนรู้ว่า
ยิ่งเรายึดติด อยากได้ อยากครอบครอง
ยิ่งทำให้เราอ่อนแอและแพ้ภัยตัวเอง
หากไม่ได้เขามาเป็นคนรักของเรา

ขอเพียงแค่เขาได้เข้าใจในเหตุผลข้อนี้
อย่าได้เข้าใจว่าเราโกรธหรือเกลียดเขาถึงต้องแสดงท่าทีเฉยชาใส่
คนเจ็บปวดคนนี้ก็จะได้มีแรงพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นมาเข้มแข็งได้อีกครั้ง
พร้อมที่จะใช้ชีวิตที่เดินบนทางที่เหมาะที่ควร
แม้ว่าการเดินทางจะมีอุปสรรคมากบ้างน้อยบ้างก็ตามที หลังจากที่เราเข้มแข็งได้แล้ว
ห้ามใจไม่ได้รักเขาได้แล้ว
ทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
คิดและรู้สึกกับเขาได้อย่างคนธรรมดาสามัญที่รู้สึกดีต่อกัน
ไม่ต้องรู้สึกแบบพิเศษที่แอบแฝงด้วยความเจ็บปวดอยู่ตลอดเวลา
และสามารถอยู่บนโลกใบเดียวกับเขาได้อย่างจริงใจที่สุด
เป็นธรรมชาติมากที่สุดโดยไม่ต้องกดดันอะไร หวังว่าเขาคงเข้าใจในเหตุผลที่เรากระทำลงไป
เจ็บนะไม่ใช่ไม่เจ็บ
แต่สักพักก็คงจะหายดี
แล้วทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม อย่าหลอกตัวเองต่อไป ว่า …
น้ำตาจะล้างดวงตาของเธอ ให้มองเห็นชัดเจนขึ้น

เพราะในดวงตาที่พร่ามัว ไปด้วยน้ำตาอย่างนั้น
เธอจะมองเห็นอะไรได้ …
นอกจากความทรงจำหม่นมัว
และความฝันอันมืดมิด …อย่ากล่าวโทษว่า … ตัวเองไม่ดี
ในความรัก ไม่มีใคร ดี หรือ ไม่ดี
มีแค่ "รัก" หรือ "ไม่รัก"
ต่อให้เธอทำดีแค่ไหน
ถ้าลองได้หมดรักแล้ว … ก็ไม่มีทางจะดีไปได้ 

อยากจะปล่อยใจไปบนท้องฟ้า
อยากให้หลับตาแล้วใจของฉัน
ก็ลืมทุกๆ สิ่ง และลืมทุกๆ อย่าง
ให้ใจล่องลอยสักวัน

ในเวลานี้จะห่วงแค่เพียงตัวเองเท่านั้น
จะไม่ไปสนใจ และจะไม่รักใคร
วันนี้เป็นวันที่ฉัน...

ขอรักตัวเองสักวันได้ไหม
พักใจที่มันเหนื่อยมาแสนนาน
ปล่อยมันให้พักผ่อน อะไรเอาไว้ก่อน
ทำอย่างที่ใจต้องการ...สักวัน

ก่อนจะกลับไปในวันพรุ่งนี้
ก่อนจะไม่มีเวลาให้ฝัน

จะลืมทุกๆ สิ่ง และลืมทุกๆ อย่าง
ให้ใจล่องลอยอีกสักวัน ฮา....

ในเวลานี้จะห่วงแค่เพียงตัวเองเท่านั้น
จะไม่ไปสนใจ จะไม่ไปรักใคร
วันนี้เป็นวันที่ฉัน....

ขอรักตัวเองแค่ในวันนี้
เรื่องราวที่มีจากวันเมื่อวาน
พรุ่งนี้คอยเริ่มใหม่ พรุ่งนี้ค่อยเข้าใจ
ปล่อยให้มันพ้นผ่าน ... สักวัน